در حال بارگذاری آسمان…

نقشه آسمان امشب

● آسمان تو، همین حالا

صورت‌های فلکی

در امتداد منطقةالبروج

آسمان شمالی

آسمان جنوبی

نقش‌های ستاره‌ای که همه می‌شناسند

آزمایش‌ها

گرفتگی‌های ۲۰۲۶ تا ۲۰۳۰

امشب

راهنمای دکمه‌ها

نشانه‌گیری

دربارهٔ شبیه‌ساز

آسمان واقعی از جایی که هستی، همین حالا یا در هر تاریخی از ۱۵۰۰ تا ۲۵۰۰: ۹٬۰۹۶ ستاره‌ای که چشم می‌تواند ببیند، ۸۸ صورت فلکی در مرزهایی که اتحادیهٔ بین‌المللی نجوم کشیده است، خورشید، ماه و سیاره‌ها، راه شیری و درخشان‌ترین خوشه‌ها، سحابی‌ها و کهکشان‌ها، همه با نام فارسی.

چطور از آن استفاده کنی

  1. بکش تا اطراف را ببینی، با دو انگشت یا چرخ موس بزرگ و کوچک کن، و روی هر چیزی بزن تا درباره‌اش بخوانی.
  2. دکمهٔ «زمان» لحظه و مکان را عوض می‌کند: هر تاریخ و ساعتی، هر شهری یا موقعیت خودت. «برگشت به اکنون» آسمان را به همین حالا برمی‌گرداند.
  3. دکمه‌های بالای صفحه فهرست ستاره‌ها، صورت‌های فلکی، اجرام اعماق آسمان و سیاره‌ها را باز می‌کنند، هر کدام با صفحهٔ خودش، و نیز آنچه امشب در آسمان است. «آزمایش‌ها» گرفتگی‌ها، حالت‌های ماه و هلال را باز می‌کند.

چطور کار می‌کند

ستاره‌ها از کاتالوگ ستارگان درخشان (Yale، ویرایش پنجم بازبینی‌شده) آمده‌اند و با حرکت خاصشان به تاریخ موردنظر برده می‌شوند. خورشید، ماه و سیاره‌ها از Astronomy Engine می‌آیند و چرخش زمین از IERS.

هر نقطه از دستگاه مختصات کاتالوگ با حرکت تقدیمی و رقص محوری (IAU 2006 و 2000B)، ابیراهی نور و چرخش زمین به افق تو برده می‌شود؛ آزمون‌ها ستاره‌ها را تا یک دقیقهٔ قوسی با ERFA، کتابخانهٔ مرجع اتحادیهٔ بین‌المللی نجوم، هماهنگ نگه می‌دارند.

هوا نور را خم می‌کند، پس ستاره‌ای نزدیک افق کمی بالاتر از جای واقعی‌اش دیده می‌شود: در خودِ افق حدود نیم درجه. این شکست نور یک بار بر همهٔ آنچه کشیده می‌شود اعمال می‌شود (فرمول سمونسون)، و برای برگرداندن یک لمس به جای واقعی، فرمول بنت.

کم‌نورترین ستاره‌های نمایش‌داده‌شده از روشنایی آسمان پیروی می‌کنند: تاریکی‌ای که تو تنظیم می‌کنی، شفق (ترکیبی تجربی) و نور ماه (کریسیوناس و شفر، ۱۹۹۱)، که با رابطهٔ شفر (۱۹۹۰) به حد دید چشم غیرمسلح تبدیل می‌شود. ستاره‌ها نزدیک افق کم‌نورتر و سرخ‌تر می‌شوند (خاموشی ۰٫۲ قدر برای هر واحد جرم هوا، مقداری معمول).

در روز رنگ آسمان از مدل پریتهام (۱۹۹۹) است، همان‌طور که three.js آن را می‌کشد. رنگ هر ستاره از شاخص رنگش و توابع تطبیق رنگ CIE 1931 به دست می‌آید و کمی کم‌رنگ‌تر شده، چون چشم رنگ ستاره‌ها را ضعیف می‌بیند؛ اندازه‌اش روی صفحه درخشندگی‌اش را نشان می‌دهد، نه اندازه‌اش را.

بارش‌های شهابی: تاریخ، زمانی است که خورشید به طول خورشیدی میانگین آن بارش در فهرست بارش‌های تثبیت‌شدهٔ مرکز داده‌های شهاب اتحادیهٔ بین‌المللی نجوم می‌رسد. شدت هر بارش سال به سال تغییر می‌کند، و این فهرست نرخی به دست نمی‌دهد، برای همین نرخی نشان داده نمی‌شود.

دقتش چقدر است

از ۱۸۰۰ تا ۲۲۰۰ هر ستاره و خط تا یک دقیقهٔ قوسی همان جایی است که ناظر می‌بیند (آزموده با ERFA، کتابخانهٔ مرجع اتحادیهٔ بین‌المللی نجوم)، و خورشید، ماه و سیاره‌ها تا حدود نیم دقیقهٔ قوسی (آزموده با سامانهٔ Horizons آزمایشگاه JPL ناسا): یعنی کمتر از یک‌سی‌ام پهنای ماه. از ۱۵۰۰ تا ۱۸۰۰ و از ۲۲۰۰ تا ۲۵۰۰ همین مدل‌ها برقرارند؛ تاریخ‌ها تا وقتی مدل بلندمدت حرکت تقدیمی اضافه نشده، همین‌جا متوقف می‌شوند.

جزئیات بیشتر

این آسمان ۹٬۰۹۶ ستارهٔ کاتالوگ ستارگان درخشان را دارد، تا حدود قدر ۶٫۵، برای همین بزرگ‌نمایی نزدیک میدان دید ۶° متوقف می‌شود. ستاره‌های کم‌نورتر و بزرگ‌نمایی بیشتر بعدها با فهرستی بزرگ‌تر می‌آیند.

نام‌ها

۸۸ صورت فلکی همان‌طور نام‌گذاری شده‌اند که کتاب‌های درسی و فهرست‌های ملی هر زبان می‌نویسند، با نام لاتین اتحادیهٔ بین‌المللی نجوم در کنارش. نام‌ها را هوش مصنوعی از فهرست‌های این اتحادیه و منابع هر زبان نوشته و بررسی کرده است؛ نامی که دو منبع مستقل تأییدش نکرده باشند، جایش را به نام بین‌المللی می‌دهد. اگر نامی نادرست است، به ما بگو.

منابع و اعتبارها

منابع و مجوزها: این آسمان از کجا آمده است: کاتالوگ‌های ستارگان، پیکرها و مرزهای صورت‌های فلکی، نام‌ها، عکس راه شیری و محاسبه‌ها، همراه با سازندگان و مجوزهایشان.

هرگز بدون فیلتر خورشیدی مناسب به خورشید نگاه نکن، نه با چشم و نه با هیچ ابزاری.