مثلث جنوبی یکی از ۸۸ صورت فلکی اتحادیهٔ بینالمللی نجوم است: بخشی از آسمان که این اتحادیه مرزهایش را در سال ۱۹۳۰ کشید.
نام لاتین: Triangulum Australe (حالت اضافی Trianguli Australis، کوتهنوشت TrA).
۱۱۰ درجهٔ مربع از آسمان را میپوشاند و از نظر اندازه رتبهٔ ۸۳ در میان ۸۸ صورت فلکی است. از عرضهای ۹۰° جنوبی تا ۱۹° شمالی بهطور کامل دیده میشود؛ بخشی از آن از ۹۰° جنوبی تا ۳۰° شمالی.
بهترین زمان دیدنش شبهای اوت است، وقتی در پایان شفق شامگاهی در بالاترین جای خود است (محاسبهشده برای ۳۰° جنوبی).
داستانش
مثلث جنوبی یکی از پیکرهای جنوبی است که دریانوردان هلندی دههٔ ۱۵۹۰ ساختند؛ فهرست دو هوتمن در ۱۶۰۳ آن را den Zuyder Trianghel مینامد، و نخستین بار در اطلس بایر در ۱۶۰۳ به چاپ رسید، و ساختنش را به پیتر کیسر نسبت میدهند. سه ستارهٔ درخشانش یادآور سهسو، مثلث کوچک و کهن شمالیاند.
روایتشده از «دانشنامهٔ همهٔ آسمانها» (All Skies Encyclopaedia) گروه کاری نام ستارگان اتحادیهٔ بینالمللی نجوم (CC BY 4.0) و کتاب «نامهای ستارگان» (Star Names) نوشتهٔ آر. اچ. آلن (۱۸۹۹، در مالکیت عمومی).
درخشانترین ستارههایش
- آتریا · ۱٫۹۰
خوشهها، سحابیها و کهکشانهای درونش
- NGC 6025 · ۵٫۱
همسایههایش
خورشید در مثلث جنوبی
خورشید هرگز از مثلث جنوبی نمیگذرد.
منابع و اعتبارها
پیکر: اتحادیهٔ بینالمللی نجوم و Sky & Telescope (CC BY 4.0)، به صورت داده از تیم Stellarium (CC BY-SA 4.0). مرزها: اتحادیهٔ بینالمللی نجوم (Delporte 1930).
- The Constellations · International Astronomical Union (IAU) (انگلیسی)
۸۸ صورت فلکی همانطور نامگذاری شدهاند که کتابهای درسی و فهرستهای ملی هر زبان مینویسند، با نام لاتین اتحادیهٔ بینالمللی نجوم در کنارش. نامها را هوش مصنوعی از فهرستهای این اتحادیه و منابع هر زبان نوشته و بررسی کرده است؛ نامی که دو منبع مستقل تأییدش نکرده باشند، جایش را به نام بینالمللی میدهد. اگر نامی نادرست است، به ما بگو.