کوره یکی از ۸۸ صورت فلکی اتحادیهٔ بینالمللی نجوم است: بخشی از آسمان که این اتحادیه مرزهایش را در سال ۱۹۳۰ کشید.
نام لاتین: Fornax (حالت اضافی Fornacis، کوتهنوشت For).
۳۹۸ درجهٔ مربع از آسمان را میپوشاند و از نظر اندازه رتبهٔ ۴۱ در میان ۸۸ صورت فلکی است. از عرضهای ۹۰° جنوبی تا ۵۰° شمالی بهطور کامل دیده میشود؛ بخشی از آن از ۹۰° جنوبی تا ۶۶° شمالی.
بهترین زمان دیدنش شبهای ژانویه است، وقتی در پایان شفق شامگاهی در بالاترین جای خود است (محاسبهشده برای ۳۵° شمالی).
داستانش
کوره صورت فلکی نوینی است که لاکای در دههٔ ۱۷۵۰ از ستارههای کمنور درون پیچ جنوبی رود جوی ساخت. آن را به پاس دانش نوپای شیمی «کورهٔ شیمیایی» نامید، یکی از ابزارها و دانشهای روزگارش که در آسمان نشاند. اسطورهای ندارد.
روایتشده از «دانشنامهٔ همهٔ آسمانها» (All Skies Encyclopaedia) گروه کاری نام ستارگان اتحادیهٔ بینالمللی نجوم (CC BY 4.0) و کتاب «نامهای ستارگان» (Star Names) نوشتهٔ آر. اچ. آلن (۱۸۹۹، در مالکیت عمومی).
درخشانترین ستارههایش
- Dalim · ۳٫۸۵
خوشهها، سحابیها و کهکشانهای درونش
هیچکدام برای این آسمان بهقدر کافی درخشان نیست.
همسایههایش
خورشید در کوره
خورشید هرگز از کوره نمیگذرد.
منابع و اعتبارها
پیکر: اتحادیهٔ بینالمللی نجوم و Sky & Telescope (CC BY 4.0)، به صورت داده از تیم Stellarium (CC BY-SA 4.0). مرزها: اتحادیهٔ بینالمللی نجوم (Delporte 1930).
- The Constellations · International Astronomical Union (IAU) (انگلیسی)
۸۸ صورت فلکی همانطور نامگذاری شدهاند که کتابهای درسی و فهرستهای ملی هر زبان مینویسند، با نام لاتین اتحادیهٔ بینالمللی نجوم در کنارش. نامها را هوش مصنوعی از فهرستهای این اتحادیه و منابع هر زبان نوشته و بررسی کرده است؛ نامی که دو منبع مستقل تأییدش نکرده باشند، جایش را به نام بینالمللی میدهد. اگر نامی نادرست است، به ما بگو.