کوهمیز یکی از ۸۸ صورت فلکی اتحادیهٔ بینالمللی نجوم است: بخشی از آسمان که این اتحادیه مرزهایش را در سال ۱۹۳۰ کشید.
نام لاتین: Mensa (حالت اضافی Mensae، کوتهنوشت Men).
۱۵۳ درجهٔ مربع از آسمان را میپوشاند و از نظر اندازه رتبهٔ ۷۵ در میان ۸۸ صورت فلکی است. از عرضهای ۹۰° جنوبی تا ۵° شمالی بهطور کامل دیده میشود؛ بخشی از آن از ۹۰° جنوبی تا ۲۰° شمالی.
بهترین زمان دیدنش شبهای فوریه است، وقتی در پایان شفق شامگاهی در بالاترین جای خود است (محاسبهشده برای ۳۰° جنوبی).
داستانش
کوهمیز، یعنی «کوه تیبل»، صورت فلکیای است که به نام جایی روی زمین نامگذاری شده است. لاکای، که در سالهای ۱۷۵۱ و ۱۷۵۲ از کیپتاون آسمان جنوبی را بررسی کرد، آن را زیر ابر بزرگ ماژلان نهاد، که به نظرش همان ابر سفیدی بود که پیش از وزش باد جنوبشرقی مثل رومیزی روی کوه تیبل مینشیند، «ابر دماغه»ی دریانوردان.
روایتشده از «دانشنامهٔ همهٔ آسمانها» (All Skies Encyclopaedia) گروه کاری نام ستارگان اتحادیهٔ بینالمللی نجوم (CC BY 4.0).
درخشانترین ستارههایش
- Hoerikwaggo · ۵٫۱۰
خوشهها، سحابیها و کهکشانهای درونش
هیچکدام برای این آسمان بهقدر کافی درخشان نیست.
همسایههایش
خورشید در کوهمیز
خورشید هرگز از کوهمیز نمیگذرد.
منابع و اعتبارها
پیکر: اتحادیهٔ بینالمللی نجوم و Sky & Telescope (CC BY 4.0)، به صورت داده از تیم Stellarium (CC BY-SA 4.0). مرزها: اتحادیهٔ بینالمللی نجوم (Delporte 1930).
- The Constellations · International Astronomical Union (IAU) (انگلیسی)
۸۸ صورت فلکی همانطور نامگذاری شدهاند که کتابهای درسی و فهرستهای ملی هر زبان مینویسند، با نام لاتین اتحادیهٔ بینالمللی نجوم در کنارش. نامها را هوش مصنوعی از فهرستهای این اتحادیه و منابع هر زبان نوشته و بررسی کرده است؛ نامی که دو منبع مستقل تأییدش نکرده باشند، جایش را به نام بینالمللی میدهد. اگر نامی نادرست است، به ما بگو.