جوی یکی از ۸۸ صورت فلکی اتحادیهٔ بینالمللی نجوم است: بخشی از آسمان که این اتحادیه مرزهایش را در سال ۱۹۳۰ کشید.
نام لاتین: Eridanus (حالت اضافی Eridani، کوتهنوشت Eri).
۱٬۱۳۸ درجهٔ مربع از آسمان را میپوشاند و از نظر اندازه رتبهٔ ۶ در میان ۸۸ صورت فلکی است. از عرضهای ۹۰° جنوبی تا ۳۲° شمالی بهطور کامل دیده میشود؛ بخشی از آن از ۹۰° جنوبی تا ۹۰° شمالی.
بهترین زمان دیدنش شبهای فوریه است، وقتی در پایان شفق شامگاهی در بالاترین جای خود است (محاسبهشده برای ۳۵° شمالی).
داستانش
جوی برای یونانیان باستان فقط «رود» بود: برای بعضی نیل، برای بعضی پو، یا رودی اسطورهای. دریانوردان هلندی دههٔ ۱۵۹۰ زنجیرهٔ ستارههایش را به سمت جنوب تا آخرالنهر، پایان رود، امتداد دادند.
روایتشده از «دانشنامهٔ همهٔ آسمانها» (All Skies Encyclopaedia) گروه کاری نام ستارگان اتحادیهٔ بینالمللی نجوم (CC BY 4.0).
درخشانترین ستارههایش
- آخرالنهر · ۰٫۴۵
- Cursa · ۲٫۸۰
- Zaurak · ۲٫۹۵
- Acamar · ۳٫۲۵
- Rana · ۳٫۵۵
- Ran · ۳٫۷۵
خوشهها، سحابیها و کهکشانهای درونش
هیچکدام برای این آسمان بهقدر کافی درخشان نیست.
همسایههایش
خورشید در جوی
خورشید هرگز از جوی نمیگذرد.
منابع و اعتبارها
پیکر: اتحادیهٔ بینالمللی نجوم و Sky & Telescope (CC BY 4.0)، به صورت داده از تیم Stellarium (CC BY-SA 4.0). مرزها: اتحادیهٔ بینالمللی نجوم (Delporte 1930).
- The Constellations · International Astronomical Union (IAU) (انگلیسی)
۸۸ صورت فلکی همانطور نامگذاری شدهاند که کتابهای درسی و فهرستهای ملی هر زبان مینویسند، با نام لاتین اتحادیهٔ بینالمللی نجوم در کنارش. نامها را هوش مصنوعی از فهرستهای این اتحادیه و منابع هر زبان نوشته و بررسی کرده است؛ نامی که دو منبع مستقل تأییدش نکرده باشند، جایش را به نام بینالمللی میدهد. اگر نامی نادرست است، به ما بگو.