ماهی زرین یکی از ۸۸ صورت فلکی اتحادیهٔ بینالمللی نجوم است: بخشی از آسمان که این اتحادیه مرزهایش را در سال ۱۹۳۰ کشید.
نام لاتین: Dorado (حالت اضافی Doradus، کوتهنوشت Dor).
۱۷۹ درجهٔ مربع از آسمان را میپوشاند و از نظر اندازه رتبهٔ ۷۲ در میان ۸۸ صورت فلکی است. از عرضهای ۹۰° جنوبی تا ۲۰° شمالی بهطور کامل دیده میشود؛ بخشی از آن از ۹۰° جنوبی تا ۴۱° شمالی.
بهترین زمان دیدنش شبهای فوریه است، وقتی در پایان شفق شامگاهی در بالاترین جای خود است (محاسبهشده برای ۳۰° جنوبی).
داستانش
ماهی زرین، یعنی «ماهی دورادو»، صورت فلکی جنوبی است که دریانوردان هلندی، کیسر و دو هوتمن، در سفرشان به هند شرقی از ۱۵۹۲ تا ۱۵۹۴ ساختند؛ روی کرهٔ سماوی پلانسیوس در ۱۵۹۸ و در اطلس بایر در ۱۶۰۳ نقش شد. دریانوردان صحنهٔ شکاری کشیدند: دورادو ماهی پرنده را دنبال میکند. نقشههای بعدی آن را به اشتباه شمشیرماهی یا ماهی قرمز خواندند.
روایتشده از «دانشنامهٔ همهٔ آسمانها» (All Skies Encyclopaedia) گروه کاری نام ستارگان اتحادیهٔ بینالمللی نجوم (CC BY 4.0) و کتاب «نامهای ستارگان» (Star Names) نوشتهٔ آر. اچ. آلن (۱۸۹۹، در مالکیت عمومی).
درخشانترین ستارههایش
خوشهها، سحابیها و کهکشانهای درونش
- ابر بزرگ ماژلان (ESO 56-115) · ۰٫۳
همسایههایش
خورشید در ماهی زرین
خورشید هرگز از ماهی زرین نمیگذرد.
منابع و اعتبارها
پیکر: اتحادیهٔ بینالمللی نجوم و Sky & Telescope (CC BY 4.0)، به صورت داده از تیم Stellarium (CC BY-SA 4.0). مرزها: اتحادیهٔ بینالمللی نجوم (Delporte 1930).
- The Constellations · International Astronomical Union (IAU) (انگلیسی)
۸۸ صورت فلکی همانطور نامگذاری شدهاند که کتابهای درسی و فهرستهای ملی هر زبان مینویسند، با نام لاتین اتحادیهٔ بینالمللی نجوم در کنارش. نامها را هوش مصنوعی از فهرستهای این اتحادیه و منابع هر زبان نوشته و بررسی کرده است؛ نامی که دو منبع مستقل تأییدش نکرده باشند، جایش را به نام بینالمللی میدهد. اگر نامی نادرست است، به ما بگو.